Abp Rino Fisichella do ewangelizatorów ICE2016

Kategoria: Aktualności RDKSNE

Sobotniej Mszy Świętej w ICE2016 przewodniczył abp Rino Fisichella – przewodniczący Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji, która swoim patronatem objęła powstający w Polsce Kampus Nowej Ewangelizacji i Międzynarodową Platformę Cyfrową Dla Nowej Ewangelizacji – Nubes Dei.


W homilii ksiądz arcybiskup zwrócił się do ewangelizatorów:

Bracia i Siostry,

Zanim zaczniemy rozważać Słowo Boże, którego wysłuchaliśmy chciałbym wyrazić moją najgłębszą wdzięczność i powiedzieć Dziękuję biskupowi Grzegorzowi. Nie dziękuje tylko za słowa powitania, ale przede wszystkim za jego pracę bez wytchnienia w Krakowie i w całej Polsce w dziele krzewienia Nowej Ewangelizacji, a także jego współpracownikom z Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Nowej Ewangelizacji. Moje podziękowania kieruje także do kapłanów, którzy towarzyszą wam w tej przygodzie, jaka jest Nowa Ewangelizacja. A przede wszystkim dziękuje wam wszystkim.

Widzieliście, co się przydarzyło prorokowi Jeremiaszowi i Janowi Chrzcicielowi w dzisiejszej Liturgii Słowa. My wszyscy, Kościół Jezusa Chrystusa, jesteśmy prorokami w dzisiejszym świecie. Żeby lepiej zrozumieć tajemnicę, jaką niesiemy od dnia naszego chrztu, musimy zachowywać w naszych sercach i umysłach pewne myśli, które płyną ze Słowa Bożego.

Kiedy wchodziłem do tego namiotu popatrzyłem na Krzyż, który stoi przed namiotem. Jeśli chcemy być nowymi ewangelizatorami, nigdy nie zapomnijmy słów Jana Pawła II, które wypowiedział w Nowej Hucie. Ponieważ patrząc na krzyż powiedział do każdego z nas – Krzyż jest znakiem pierwszej ewangelizacji, ale patrząc na krzyż cały czas przypominamy sobie, że świat potrzebuje Nowej Ewangelizacji. Świat nas potrzebuje. Potrzebuje słuchać głosu Ewangelii. Potrzebuje młodych mężczyzn i kobiet, którzy zaniosą światu słowo nadziei. Świat potrzebuje świadków miłosierdzia Bożego. Nowi ewangelizatorzy nigdy nie mogą zapomnieć, skąd pochodzimy i jakie są nasze korzenie.

Niech nie oszukuje nas słowo nowa ewangelizacja. Jest to ta sama ewangelizacja, którą Jezus przyniósł światu – Jego osoba, słowa i dzieła, których dokonał. Cała Jego osoba, słowa i Jego czyny niesiemy dalej i pokazujemy dzisiejszemu światu. Tego możemy dokonać tylko poprzez Kościół, ponieważ on nam w tym towarzyszy. Kościół jest zawsze z nami i jest pierwszym świadkiem Ewangelii. Przyjechaliśmy tu do Krakowa z różnych stron świata z prawie 200 krajów. Jesteśmy świadkami tego, że Kościół jest jeden, powszechny, nie zna granic, nie jest dla niego przeszkodą różnica języków. Nie ma żadnych różnic pochodzących z rasy. Kościół jest jeden – jest Ciałem Chrystusa. To Lud, który idzie, by głosić cudowne rzeczy, które czyni Jezusa.

Przyjmijmy jako swoje słowa Jeremiasza – Pan posłał mnie, abym głosił. Drodzy przyjaciele, co znaczy być prorokiem w dzisiejszym świecie. Kim jest nowy prorok?

Kiedy mówimy o proroku, myślimy o człowieku, który mówi o przyszłości, ale tak nie jest. Pierwszym zadaniem proroka nie jest mówienie o przyszłości, ale to, by być ustami Boga dziś. To znaczy przyjąć w nas Jego Słowo. Przychodzą mi do głowy słowa Apostoła Pawła: Jakże mogliby im głosić, jeśliby nie zostali posłani? I słowa Izajasza – Oto ja, poślij mnie. Niech każdy z nas powtórzy w swoim sercu – Panie, poślij mnie.

W tym momencie, gdy przyjmiemy jako swoje to słowo, wiemy, że jesteśmy jak Jan chrzciciel. Nie trzymajmy niczego dla siebie. My ogłaszamy tego, który przychodzi przez nas. Czasami może być w nas słabość. Wczoraj spowiadałem wielu młodych i niektórzy mówili: Dlaczego Pan chce mnie?

Dlaczego Pan wybrał każdego z nas – nie wiemy, ale wiemy, że nas wybrał i każdemu z nas powierzył odpowiedzialność . Od każdego z nas oczekuje odpowiedzi pójścia za Nim. Powtórzmy słowa, które Pan wypowiedział do Jeremiasza – Nie mów, jestem młodzieńcem i nie umiem mówić – ty idź, a ja będę z tobą. Moje słowo jest w głębi twojego serca i na twoich ustach. Niech nikt nie zwalnia się z tej odpowiedzialności.

To jest misja, jaką powierza nam Pan i co powierza nam dzisiaj z Kościół – dotrzeć do każdego, nikogo nie wyłączając, ponieważ nikt nie może być pozbawiony głoszenia mu Ewangelii. Kiedy czujemy słabość i że nie jesteśmy zdolni być prorokami, wtedy stańmy przed Panem w Eucharystii i modlitwie. Prośmy, by po raz kolejny dał nam Ducha Pięćdziesiątnicy, który pomoże nam otworzyć nasze serca i napełni je swoją łaską – życie Ducha w nas. Siła Ducha Świętego pozwoli, że będziemy głosić Słowo Noże niezależnie od naszego ubóstwa. Niech Maryja stanie się dla nas wzorem i ikoną – ona wraz z nami jest prorokiem Chrystusa. Ona zawsze zaprasza do drogi, niech będzie dla nas wszystkich wzorem drogi, którą powinniśmy pójść. Chrystus Jezus nasz Zbawiciel jest Drogą. Idąc tą drogą dojdziemy do Bramy Miłosierdzia. Idźmy tą Drogą z nadzieją, ponieważ Bóg okazuje nam swoje Miłosierdzie.


Pn Wt Sr Cz Pt Sb N
1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31